Aladağlar Tırmanış Günlüğü
Siz bana bakarken belki "Manyak mı bu, ne var bu dağın zirvesinde?" veya Ne var bende çıkarım diyorsunuz. :-)" Ben her defasında nasıl şaşıyorum; parmaklarımın ucunda milim milim, dağın zirvesine çıkmak için günlerce emek verdiğime... Zirvedeyken karınca gibi minicik olan insanları seçmekte zorlandığıma şaşıyorum. "10 dakikada bitecek" dediğim yolun 2 saat sürmesini anlamıyorum. Midemin bulanmasına, başımın dönmesine, nefesimin kesilmesine, bir çakıl taşının canımı nasıl yaktığına... şaşıyorum. Temmuz ortasında üşümekten ve çaresizlikten ağlamak istediğime... Parmağını bastığın her taşa, tutunduğun taşın kopmaması için Allah'a veya o taşa, inanmak istediğin her neyse ona her defasında dua etmeme... Bakmaya korktuğun yerde yüzmek zorunda olduğuna, bazen ölmekten korktuğuna, bazen de çaresizlikten ölmek istediğine, her kilo yükün dert olduğuna ve saatlerce gidilecek parkur için yük olmasın diye suyu kısarak aldığına... Bir bulut yüzünden yazın ortasında dol...